شايد ديگه من نباشم
خالي شدم بدون انگيزه و تلخ دلتنگ روز هاي پر از آرزومم كاش آرزوهاي ديگه اي هم براي خودم ساخته بودم كه اين طور يا به تو رسيدن بي آرزو و پوچ نمي شدم .. . وقتی ناراحت بودم منظورم اون وقتاست که نمیشد کاریش کرد میومدی و کنارم می نشستی و بهم میگفتی بهنازم دخترم بابا چیکار کنه که حالت بهتر شه؟ خیلی سعی میکردی حالمو بهتر کنی اما وقتی نمیشد می نشستی کنار من و با من گریه میکردی ! ! ! بابا چند روز پیش دوباره این اتفاق افتاد اما اونی که چشمای پر از اشکش روبروی من بود و مستاصل بود چون نمیدونست چطور میتونه کمکم کنه این بار به جای تو حامد بود مریض بودم ... یعنی هنوز هم هستم اما خیلی بهتر شدم مریض بودم تقریبا یک هفته انقدر که راه نمیرفتم . . . نمی نشستم... حتی نمیخوردم... نابود شده بودم تو بجای من راه رفتی ... سختی کشیدی برام غذا پختی که شاید بهتر شم خونه رو مرتب کردی برام گل خریدی مهربون تر از تو سراغ ندارم. مهربونِ من خیلی دوستت دارم همه چی آرومه زندگیه خوبی دارم یه همسر خوب و مهربون یه مامان دلسوز که همیشه به فکرمه باید راضی و خوشحال باشم اما نمیدونم چرا نیستم ؟ . . . عاشق اون لحظم که خندت میگیره و نمیخوای بخندی چون من عصبانیم یا عاشق اون لحظم که انقدر کلافت کردم که نمیدونی بخندی یا داد بزنی اما آخرش همیشه خندیدی . . . عاشق دستاتم که هر شب محکم میپیچی دور بدنم عاشق اینم که ولم نمیکنی یا دستاتو شل نمیکنی حتی وقتی خوابت میبره عاشق صدای آروم شدن نفسهاتم وقتی یواش یواش خوابت میبره عاشق صدای خُر خُر هاتم وقتی خیلی زود خوابت عمیق میشه عاشق اینم که طولانی مدت تو بغلت بمونم و تمام اینارو حس کنم و تو خواب باشی . . دوست دارم زندگی جدیده ! همه چیزش به چیزای جدید میخندیم توی یه جای جدید میخندیم دو تایی میخندیم من وحامدم مهربون ترین مرد دنیا همیشه دوستت دارم ... سلام . . . ! ! ! سه سال از وقتی که رفتی گذشت خیلی طول کشید که بعد از رفتنت مامان لبخند بزنه چه برسه به اینکه بخواد بخنده ... خیلی طول کشید با خودم کنار بیام که نمیشه ببینمت چه برسه به اینکه باور کنم دیگه نیستی همچین آروم و بی سر و صدا رفتی که خجالت میکشم با صدای بلند گریه کنم میترسم سکوتت رو بشکنم باور کن ! دلم برات تنگ شده یه ارثیه از بابا بهم رسیده ! مهمان دوستی ولی کاش یکی بود که وقت داشت کمکم کنه که ریخت و پاش بعدش رو جمع کنم از پس اونم بر میام مهمون داشتن به همه چی میارزه
خونه ی من وبلاگم ۵ ساله شد باهاش ناراحت شدم عاشق شدم التماس کردم دعا کردم آرزوهامو در میون گذاشتم عاشق موندم از دست دادم غمگین شدم غمگین شدم غمگین شدم نا امید شدم . . . به عشقم رسیدم تردید کردم خوشحال شدم عاشق موندم عاشق موندم عاشق دچار تضاد شدم چند روز دیگه هم عروس میشم . . . ایکاش بودنت یه امر عادی بود نه یه آرزو ... ایکاش میشد عادت نکنم به نبودنت ایکاش بودی و با بودنت همه چیز عادی میموند همه چیز حتی بودنت تموم شدن تابستون امسال بر عکس هر سال قشنگ ترین اتفاقیه که منتظرشم . . . پرونده خونه هم فعلا بسته شد اولین خونه ی من و حامد قشنگه همه چیزش قشنگه از دیروز عصر که قولنامه رهن خونه رو برای ۲ سال نوشتیم تا حالا ۳ بار مسیرمون رو کج کردیم از جلوش رد شدیم ببینیم سر جاشه هنوز یا نه ! ! ! خوشحالیم هر دومون خوشحالیم دیشب تو خواب ده بار خونه رو با مدل ها مختلف دیدم و چیدمش هیجان انگیزه ! ! ! هر چی که بیشتر به روز عروسی نزدیک میشیم زمان کند و کندتر میگذره نمیدونم خوبه یا نه اما ته ته ته دلم دوست ندارم این روزا تموم شن ! تا ۳۰ شهریور چیزی نمونده مامان بهم میگه مهمون اما اصلا نمیتونم تصورش رو هم بکنم که قراره تو یه خونه دیگه زندگی کنم بدون مامان بدون حیاط بدون درخت زردآلو ! بدون بوته گل رزم تعجب آور اینکه خوشحالم ! ! ! چقدر لحظات شیرین زندگی زیادن فقط باید یاد بگیرم که میشه به جای غصه خوردن بشینم و به یاد بیارمشون... هیجان انگیزه! ! دارم میرم لباس عروسیمو پرو کنم ! ! دچار تضاد شدم شدید ! ! ! ! ! هم میخوام و هم نمیخوام ! که این سه ماه باقی مونده تا عروسیمون بگذره
